FANDOM


Astrid Ellison

Astrid Ellison na okładce "Fazy Trzeciej: Kłamstwa".

Astrid Gone

Astrid Ellison na okładce ,,Fazy Pierwszej: Niepokój"

Astrid Ellison - zwana też Genialną Astrid. Czternastoletnia bohaterka pierwszoplanowa. Astrid ma jasne włosy do ramion, niebieskie oczy, zwykle nosi białe, wykrochmalone bluzki z krótkim rękawem. Ma autystycznego brata - Petera Ellisona - i jest dziewczyną Sama. Pomysłodawczyni wielu przedsięwzięć ETAP-ie (np. sposobu walki z zębakami) i oparcie dla swojego chłopaka. Skrupulatnie dokumentuje zjawiska mutacji, próbując je wytłumaczyć. Znana z wyjątkowej inteligencji i logicznego rozumowania.

HistoriaEdytuj

Niewiele wiemy o przeszłości Astrid. Wcześniej mieszkała w dużym, przestronnym domu na obrzeżach Perdido Beach (dom spłonął, podpalony przez Drake'a Merwina). Jej ojciec pracował w elektrowni, zaś matka opiekowała się synkiem.

W szkole dziewczyna była wzorową uczennicą. Chodziła na wszystkie lekcje dla zaawansowanych, jakie organizowała szkoła, a z niektórych przedmiotów przerabiała nawet internetowe kursy studenckie. Nic dziwnego, że nazywano ją "Genialną". Poza szkołą, bardzo czule zajmowała się młodszym braciszkiem chorym na autyzm - Petey'em. To ona po raz pierwszy zauważyła jego niezwykłe zdolności. Kiedy przeprowadzała z nim ćwiczenie polegające na pokazywaniu chłopcu obrazków w książkach i skłanianiu go do powiedzenia, co obrazek przedstawia, Astrid prawdopodobnie za mocno nacisnęła jego palcem na książkę. Wtedy mały Pete teleportował ją do jej pokoju.

Maxresdefault

Astrid, gdy namawiała Turka i Lance'a do zabicia jej brata (zwiastun ,,Fazy Czwartej: Plagi")

Kiedy zaczął się ETAP, Astrid próbowała wszystko zrozumieć, poukładać elementy układanki w logiczną całość. Jako pierwsza zorientowała się, że za stworzenie kopuły i zniknięcie dorosłych jest odpowiedzialny mały Pete, jednak nie chciała się do tego przyznać w obawie o brata. Szybko też poznała się na Cainie, nie dając się zwieść jego urokowi i charyzmie. Słaba psychicznie dziewczyna wiele przeżyła towarzysząc Samowi i reszcie, ale zawsze była dla niego oparciem i wspierała go. To głównie dzięki niej chłopak zapanował nad mocą. Pod koniec "Fazy Pierwszej: Niepokój", zostają parą. Przez całą serie obserwujemy jej przemianę i zmianę charakteru. Osiąga ona punkt kulminacyjny w ,,Fazie czwartej: Plaga". Wtedy to, Astrid (także po wpływem wydarzeń z ,,Fazy trzeciej: Kłamstwa") zmienia całkowicie swoje postępowanie i poglądy na świat. Z nadzieją, że bariera zniknie i ochroni to mieszkańców ETAP-u przed robalami, rzuca Małego Pete'a tym potworom, co skutkuje jego śmierci oraz zniknięciu robali. Astrid traci wiarę i ucieka.

MocEdytuj

Moc Astrid jest bardzo niejasna, ona sama opisuje ją jako "intuicję" lub "metaforę". Kiedy chwyta kogoś za rękę, czasem widzi coś w stylu smugi na niebie, która może opisywać ważność lub duszę tejże osoby. Wiemy też, że smuga Sama wygląda jak spadająca gwiazda, ciągnąca za sobą iskry. W skali mierzenia mocy Diany, Astrid ma ledwo dwie kreski (praktycznie jedną).

Wygląd Edytuj

6a00d8341cd6b353ef0147e3dd1746970b

Astrid na okładce ,,Fazy Czwartej: Plagi"

Astrid jest atrakcyjną dziewczyną. Ma niebieskie oczy i blond włosy. Jest ładna i zgrabna (wiele osób tak uważa).

Relacje Edytuj

Z Samem Temple Edytuj

Astrid zauważyła Sama, gdy ten dokonał szalonego, aczkolwiek bardzo odważnego czynu uratowania autobusu, gdy kierowca miał zawał serca. Gdy nastał ETAP zbliżyła się do chłopaka i została jego przyjaciółką - później zaś dziewczyną. Bardzo go kochała i wpierała, jednakże nie zawsze się ze sobą zgadzali i często kłócili. Ich relacje znacznie oziębiły się w ,,Fazie Trzeciej: Kłamstwa", gdy Astrid pokazała swoje drugie oblicze - zimnej manipulantki. Rozkazywała chłopakowi i obwiniała go. Mimo pogodzenia się, znów zaczynali się kłócić, ponieważ Astrid nie chciała zgodzić się przespać z Samem. Pod koniec ,,Fazy Czwartej: Plagi" z poczucia winy po śmierci brata zostawiła ukochanego i uciekła, jednak wraca w następnej części i jest wzruszona, że Sam przez ten czas nikogo sobie nie znalazł i że śpi z jej piżamą pod poduszką. Wtedy też traci z nim dziewictwo. W ,,Fazie Szóstej: Świetle" oboje obiecują sobie, że dotrwają żywi do zniknięcia bariery, że wyjdą z ETAP-u razem. Dotrzymują tej obietnicy i za pieniądze z podpisania umowy o książkę o życiu w ETAP-ie kupują sobie dom i zamieszkuję razem.

Z Peterem "Małym Pete" Ellisonem Edytuj

Astrid bardzo kochała swojego młodszego brata. Przed ETAP-em była jedną z osób, które najlepiej się z nim "dogadywały". Gdy pojawiła się bariera czuła się za niego odpowiedziała i zachowywała się jak jego mama. Jednakże denerwuje ja nieobecne zachowanie brata i mimo, iż go kocha, czuje się, jakby go jednocześnie nienawidziła. Chroni go przed innymi, ale jest na niego zła, że nic nie robi, by bariera zniknęła. Zaczyna się poważnie zastanawiać, co by się stało, gdyby chłopczyk umarł. Dla dobra wszystkich dzieci poświęca brata, by zniknęły robale. Ma z tego powodu wielkie poczucie winy. Gdy spotyka Cigara, który mówi jej, że ,,Mały chłopiec" o niej mówi, jest zszokowana. Przeprasza brata za to, że go zabiła i prosi, by skończył się bawić ludzkimi awatarami, bo to krzywdzi tych ludzi (np. Taylor). W ,,Fazie Szóstej: Światło" chce oddać Pete'owi swoje ciało, by ten mógł zabić Gaię, ale on nie wybiera jej.

Z Charlesem Merrimanem Edytuj

Astrid była jedyną osobą. która była miła dla Orca. Pomagała mu uczyć się matematyki. Na początku przyłączył się do Caine'a i nie chciał powstrzymać Drake'a, gdy ten szedł zabić dziewczynę. Następnie zmienia się. Chciał się jej później odwdzięczyć, np. chroniąc przed Zilem i Ekipą Ludzi. Twierdzi, że nie wolno krzywdzić Astrid. Gdy w ,,Fazie Czwartej: Pladze" poprosiła go, by zabrał ją i Peteya gdzieś daleko, ten zabrał ich do Coates Academy, gdzie przyznał się do morderstwa chłopca chorującego na grypę. Chciał bronić blondynki i podjął się walki z Drakiem.

Z Mary Terrafino Edytuj

Przed ETAP-em dziewczyny nie przyjaźniły się. Gdy jednak dom blondynki został spalony, ta wprowadziła się do Mary i Johna, co prawdopodobnie zbliżyło je do siebie, mimo, iż Mary nie ma wiele czasu, ponieważ pracuje w przedszkolu. Astrid nie domyślała się, że dziewczyna choruje na anoreksję. Gdy odkrywa to pod koniec ,,Fazy Drugiej: Głód", stara się jej pomóc. Jednak Mary wciąż choruje i ma depresję. W ,,Fazie Trzeciej: Kłamstwa" Astrid namawia Johna, by ten okłamywał Mary, że Orsay to wariatka i kłamczucha. Chłopak niechętnie zgadza się. Gdy wychodzi to na jaw, Mateczka Mary publicznie zarzuca Astrid, że ta okłamuje każdego i oczernia Prorokinię nie mając dowodów. Dziewczyna wtedy zabrania Mary pracować w przedszkolu, twierdząc, że może zrobić krzywdę dzieciom z powodu swojej depresji. Mary jest załamana, że wszyscy odkryli jej chorobę i wściekła na Astrid. Możliwe, że Astrid miała wyrzuty sumienia, że przyczyniła się do Wielkiego Skoku Mary.